نه جــــانم!!!...... قرار ما که این نبود!! ... تو که خودت بهتر میدانی من از تقلیدهای کورکورانه بیزارم!! ....و نمی خواهم دیگران بگویند و من عروسک وار اجرا کنم .... من می خواهم به همه یقین هایی که تو به من می آموزی، شک کنم! تا خودم به یقینی که تو می خواهی، برسم ....(از کفر من تا دین تو، راهی به جز تردید نیست!)

تنها با لب های خشک و معده های خالی که نمی توان عشقبازی کرد!!! ..... دل من که با این چیزها، راضــی نمی شود!! ... نه ... نه .. نه ... من می خواهم جام زلال صبحگاهی را، جرعه جرعه که نه! بی محابا و یکسره سر بکشم ... می خواهم مست شوم از این همه شراب ناب!! ... کجا شرابی از این ناب تر میتوان یافت؟؟؟ ....پس قرار ما از فردا ... نه ... از همین امروز ... قرار ما باشد دیدار، در گرگ و میش هوای سحرگاهی (همان لحظه نابی که خودت بهتر می دانی تا چه اندازه دوست میدارم)... راس ساعت خلسه و مستی! ... جایی میان زمین و آسمان ... نزدیک لحظه هبـوط ...

یادت نرود ... فراموش نکنی ساعتت را کوک کنی برای عاشقی .... این لحظه های ناب که همیشگی نیست ....(البته هست ... اما من و تو ...!! ... خودت که بهتر میدانی!!!!!)

جان من ... مرا منتظر نگــــــــــــــــــذاری ها ....گفتم، كه باز نگویی نگفتم!

نه ... دلم راضی نمی شود ...(میترسم خواب بمانی!) ..... پس به جیرجیرکها میگویم از فردا آنقدر قیل و قال راه بیندازند و آنقدر در گوشَت آواز بخوانند که بیدار شوی .... نه ... این هم نمی شود ... از دنده چپ بلند شوی که نمیدانی عشق چیست!!! ... پس به قاصدکها سفارش میکنم و قول میگیرم، که بوسه بارانت کنند ... چطور است؟؟؟ ..... نگو که: خب چه کاری ست؟ اصلاً نمیخوابم تا خیالت راحت شود!!!....

نه! .. نه! ... نه! ... این که هنر نیست ... رهرو منزل لیلی شدن که به همین سادگی ها نیست!!! ... من و تو باید مجنون باشیم و خطرها را به جان بخریم!! ... باید آن لحظه ای که حاضریم دل و دین مان را برای یک ثانیه خواب بیشتر بدهیم، دل بکنیم از علایقمان ... از خواسته هایمان ... از ... از ... از ...

مگر معنای زهد همین نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بگذار برای یک بار هم که شده، زودتر از گنجشک ها و چلچله ها و اقاقی ها و حتی درخت خانه همسایه بیدار شویم ... (حیاط کوچک خانه ما که درخت ندارد)!!! ...

بگذار برای یک بار هم که شده، ماه را بدرقه کنیم و به پیشواز خورشید برویم .... بخدا اگر من و تو به معـــنا برسیم، حتی «پرسه هایمان کنار هم، سلـــوک می شود»!!.... میدانم تو باور نداری ... اما من، دارم .... (مثل همه آن چیزهایی که من باور دارم و تو نداری)!

بارها و بارها به تو گفته بودم که با من از کعبه سخن مگو! .... خدا که همین جاست ..... نمی بینی؟؟؟

«موذن هر روز برای تو ازان می گوید و برای من از این»!!!.... طواف من همین جاست .... هر روز .... هر لحظه .... چرا تنها هفت بار؟؟؟ .... هفتاد بار .... هفتصد بار ... هفت هزار بار ... هفتاد هزار بار ... اصلاً یک هفت و بینهایت صفر جلویش بگذار ... تا می توانی ...

مرا به حج چه نیاز؟؟؟!!!

عشق یعنی این .... عشقبازی یعنی این ....

بگذار برای یک بار هم که شده، شرمنده جوجه های گنجشک درخت همسایه نشوم، وقتی از مادرشان می پرسند: مادر، همه آدم ها دیرتر از ما بیدار می شوند؟؟؟ ... چرا؟؟؟ ... چون اشرف مخلوقاتند؟؟؟؟!!!!

راستــــــی تا یادم نرفته بگویم،

 دیروز گنجشک درخت همسایه، گلایه داشت!!!! ... پر و بالش را نشانم داد ..... میگفت: این روزها به هر سویی که میپرم، بال و پرم گیر می کند به تابلوهایی که رویشان نوشته: "پرواز ممنوع"!!! ...

 میگفت: برای خودم نمی گویم. از من و پدرشان که گذشت!! اما این جوجه ها باید همین روزها پرواز را بیاموزند! با این همه تابلوی قرمزِ ممنوع ..ممنوع..ممنوع، که نمی شود!!!! ..... تا آمدم بگویم: می دانم ... می دانم که:

 «در مسلخ عشق، جز نکو را نکُشند .... روبه صفتان زشتخو را نکُشند»!! ... ادامه داد:

همین که جوجه ها از آب و گِل دربیایند زحمت را کم میکنیم!! ........... و همچنان و میگفت و میگفت و میگفت اما من دیگر نمی شنیدم!!! ... آخر، من بودم و همین دلخوشی و حالا ....

اینها را گفت و بی آنکه منتظر جوابی از من بماند، به سمت آشیانه اش پرید ... و من رد بالهایش را دنبال کردم و زیر لب زمزمه کردم:

«آنان

     ایمانشان

             ملاطی

     از خون و پاره سنگ و عقاب است»!!!

بگذریم .......

ببین، اصلاً نه حرف تو، نه حرف من!!! .... اگر نمیخواهی مثل من باشی، نباش .... من که اصراری ندارم .... اما تو را قسم به هر که، که می پرستی و نمی پرستی!!!! ..... دلخوشی هایم را از من مگیر!!! و از من مخواه که مثل تو باشم!!

تو خدا را از بر کرده ای و مدام برای من، از رو می خوانی!!! تا من هم مثل تو از بر کنم!!!! .... ولی باور کن من مثل تو نیستم!!! .... خدای تو از همان روزی که متولد شدی و به تو یاد دادند، همین بود و همین بود و همین .... هر چه بزرگتر شدی و قد کشیدی لباسهایت، بزرگتر شد! ... اما خدایت را قدر افکار و دانشت بزرگ نکردی!!! (از من دلگیر نشو، اما شاید افکارت هم بزرگ نشده!!! )... اما خودت که غیر این را میدانی و هر روز بادی به غبغب می اندازی و کلی فلسفه می بافی!!!

اصلاً می دانی .... فرق من و تو این است که تو خدا را فقط از حفظ می خوانی و من لمس میکنم!!! ...

 باشد .. باشد ... من کفر میگویم!!!! .... اصلاً به قول تو: من گناهکاره گناهکار!!! .... آخرش دوزخی ام دیگر... نـــه؟؟؟!! ... بیشتر از این که نیست .... باشد ... من دوزخــی و جــهنمی .... هراســی نیـست!!!

من جهنم باورهای خودم را به بهشتی که تو به زور! می خواهی به من ببخشی! ترجیح میدهم!!! ....

شکنجه گر دوزخ باورهای من، خدایی ست که می شناسمش .... خدایی ست که دوستش دارم .....«پس شکنجه ام عذاب نیست»!!! ...  اما خدای نعمت های بهشت تو را نمی شناسم!!! (راستی خودت می شناسی؟؟؟)

.....

می بینی؟؟؟ .... من در دوره بی اعتباری عشق هم، به دنبال عشق میگردم و در جهنم هم، عشق را می جویم!....  و دریغ و درد که تو بهشت را هم برای لــذت می خواهی و حــــور!!!!!!!! ....

می بینی؟؟ ... بین دنیای تو دنیــــایی ست تا دنیای من ....

می دانم .... می دانم ...

خودم خوب میدانم آنقدر به حاشیه رفتم و آسمان و زمین را بهم بافتم! که اصلاً نفهمیدی حرف حسابم چیست!!!! .... (امان از این عادت های بد) .... اما تو که خودت بهتر مرا می شناسی ... این بار هم به من خرده مگیر. ... مرا ببخش ... ولی باز هم می گویم: دلخوشی هایم را از من مگیر، و از من مخواه که مانند تو باشم ... همین  ..... باشد؟؟؟؟ .....